close

Se connecter

Se connecter avec OpenID

21 JUNE `16 NAtIoNAAL oRKESt VAN BELgIË · oRcHEStRE

IntégréTéléchargement
centre for fine arts
brussels
music
NATIONAAL ORKEST
VAN BELGIË ·
ORCHESTRE NATIONAL
DE BELGIQUE
FÊTE DE LA MUSIQUE
21 JUNE ’16
DAVID REILAND
leiding · direction
GROTE ZAAL HENRY LE BŒUF ·
GRANDE SALLE HENRY LE BŒUF
Paleis voor Schone Kunsten
Brussel
Palais des Beaux-Arts
Bruxelles
NATIONAAL ORKEST
VAN BELGIË · ORCHESTRE
NATIONALE DE BELGIQUE
DAVID REILAND, leiding · direction
MARC SABBAH, altviool · alto
ROELAND HENDRIKX, klarinet · clarinette
OLSI LEKA, cello · violoncelle
WOLDEMAR BARGIEL 1828-1897
Adagio in G, voor cello en orkest · en sol majeur, pour violoncelle et
orchestre, op. 38 (1871)
MAX BRUCH 1838-1920
Kol Nidrei, voor cello en orkest · pour violoncelle et orchestre, op. 47
(1881)
Concerto voor altviool, klarinet en orkest · Concerto pour alto,
clarinette et orchestre, op. 88 (1911)
—— Andante con moto
—— Allegro moderato
—— Allegro molto
pauze ∙ pause
LUDWIG VAN BEETHOVEN 1770-1827
Symfonie nr. 2 in D · Symphonie n° 2 en ré majeur, op. 36 (1801-1802)
—— Adagio molto – Allegro con brio
—— Larghetto
—— Scherzo: Allegro – Trio
—— Allegro molto
21:40
einde van het concert ∙ fin du concert
steun · soutien opname ∙ captation
toelichting
EEN MUZIKAAL FEEST
Uitzonderlijke omstandigheden
vragen een uitzonderlijk concert.
Vanavond vieren we niet één, maar
twee gebeurtenissen. Ten eerste
het Feest van de muziek, al 32
jaar lang een vaste waarde in de
Franse Gemeenschap/Federatie
Wallonië-Brussel, en ten tweede
het einde van het muziekseizoen
bij BOZAR. Voor die gelegenheid
zet het huisorkest van BOZAR, het
Nationaal Orkest van België onder
leiding van de voortreffelijke dirigent
David Reiland, zijn solisten in de
kijker. Het programma oogt volledig
Duits en romantisch, met werk van
Beethoven, Max Bruch en Woldemar
Bargiel, de miskende halfbroer van
Clara Schumann.
Vandaag is Woldemar Bargiel geen
grote naam, maar tijdens zijn leven
genoot hij wel veel erkenning. Deze
Duitse componist werd bewonderd
door Brahms en Schumann. Hij kwam
met hen in contact, net als met Felix
Mendelssohn, via zijn halfzus Clara
Schumann. Zijn moeder, Mariane, was
eerder met Friedrich Wieck getrouwd
geweest, de vader van Clara.
Naast het erg romantische en
sensuele Adagio voor cello en
orkest, op. 38, heeft Bargiel een
symfonie nagelaten, drie ouvertures,
kamermuziek, heel veel werken voor
piano en een aantal liederen. De meeste
van zijn werken werden al tijdens zijn
leven uitgegeven.
Max Bruch, een tijd- en landgenoot
van Bargiel, maakte vooral naam met
zijn koormuziek. Tegenwoordig worden
nog slechts drie van zijn composities
voor symfonisch orkest uitgevoerd:
het Eerste vioolconcerto, zijn Schotse
Rapsodie en Kol Nidrei. Bruch schreef
dat laatste werk, een suite voor cello
en orkest, in 1881. De compositie is
eigenlijk een reeks variaties op joodse
thema’s. Vandaar ook de titel: Kol Nidrei
is een joods gebed dat op de avond
van Jom Kipoer tot driemaal toe wordt
uitgesproken.
In 1911 componeerde Max Bruch
het Concerto voor altviool en klarinet,
op. 88 voor zijn zoon Max Felix Bruch.
Een jaar later ging het in première, met
zijn zoon als klarinettist en Willy Hest
op altviool. Het is een prachtig, subtiel
werk, dat getuigt van het meesterschap
van de componist inzake contrapunt en
het spel van klankkleuren. Dat laatste
blijkt duidelijk ook uit de keuze van de
solo-instrumenten.
Ludwig van Beethoven, de grote
voorloper van de Duitse romantische
muziek, slaat pas met zijn Derde
symfonie, ‘Eroïca’, een nieuwe
(esthetische) richting in op symfonisch
vlak. Beethovens eerste twee
symfonieën behoren nog tot de
klassieke periode, zoals gedefinieerd
door de grote Oostenrijkse voorbeelden
van Beethoven: Haydn en Mozart. Maar
Beethovens Tweede symfonie, in re
groot, is wel vernieuwend op vlak van
structuur: in plaats van een traditioneel
menuet kiest Beethoven voor zijn
derde deel voor een vinnig scherzo,
met veel grote dynamische contrasten.
Het tweede deel valt op door de rijke
melodieën.
clé d’écoute
BONNE FÊTE DE
LA MUSIQUE !
À circonstances exceptionnelles,
concert exceptionnel. Ce soir, deux
événements sont à célébrer, d’une
part la Fête la musique, célébration
qui, depuis 32 ans, anime la Fédération
Wallonie-Bruxelles, et d’autre part,
la clôture d’une saison musicale de
BOZAR riche en émotions et moments
mémorables. Pour l’occasion, notre
orchestre maison, l’Orchestre National
de Belgique, placé sous la direction
de l’éminent David Reiland, met ses
solistes sous le feu des projecteurs
dans un programme romantique
100% allemand, alliant Beethoven,
Max Bruch et Woldemar Bargiel, demifrère méconnu de Clara Schumann.
Si Woldemar Bargiel ne jouit pas
d’une grande reconnaissance à l’heure
actuelle, il en était autrement de son
vivant. Compositeur allemand admiré
par Brahms et Schumann, il avait été
introduit à ces derniers par l’entremise
de sa demi-sœur Clara Schumann. En
effet, sa mère Mariane avait épousé
en premières noces Friedrich Wieck,
le père de Clara. Les deux célèbres
compositeurs témoignèrent d’un grand
intérêt pour la musique de Bargiel.
Outre le très romantique et
langoureux Adagio pour violoncelle et
orchestre, op. 38, Bargiel nous a laissé
une symphonie, trois ouvertures, des
pièces de musique de chambre, de
nombreuses œuvres pour piano et des
mélodies, œuvres publiées, pour la
plupart, de son vivant.
Contemporain et compatriote de
Bargiel, Max Bruch forgea sa réputation
essentiellement grâce à sa musique
chorale. Aujourd’hui, seules trois de
ses compositions demeurent au grand
répertoire symphonique : son Concerto
pour violon n° 1, sa Rhapsodie écossaise
et le Kol nidrei. Cette dernière œuvre,
une suite pour violoncelle et orchestre,
date de 1881. Elle consiste en une série de
variations sur un thème hébraïque ; d’où
son titre désignant une prière prononcée
à trois reprises au soir de la fête juive du
Yom Kippour (Jour du Grand Pardon).
Plus tardif, le Concerto pour alto et
clarinette, op. 88 fut composé par Max
Bruch en 1911, à l’intention de son fils
Max Felix Bruch, qui en réalisa la création
l’année suivante, en tant que clarinettiste
soliste, aux côtés de l’altiste Willy
Hest. Page subtile, elle témoigne de
l’ingéniosité du compositeur en matière
de contrepoint et d’alliance de timbres
éloignés – particulièrement manifeste
dans le choix des instruments solistes.
Grand précurseur du romantisme
allemand en musique, Ludwig van
Beethoven ne marqua une nouvelle
direction esthétique dans sa musique
symphonique qu’à partir de la Troisième
symphonie, « Héroïque ». Ses deux
premières symphonies sont à rattacher
au style classique propre aux grands
modèles autrichiens du compositeur,
Haydn et Mozart. La Deuxième
symphonie en ré majeur, op. 36
de Beethoven révèle toutefois une
innovation au niveau de sa structure :
en place du traditionnel menuet, le
compositeur a choisi pour son troisième
mouvement un scherzo vigoureux
et parsemé de grands contrastes
dynamiques. Le deuxième mouvement
se distingue des trois autres par sa
richesse mélodique.
biografieën · biographies
David Reiland
leiding · direction
NL David Reiland is geboren in België.
Hij studeerde directie en compositie
aan het Mozarteum in Salzburg, aan het
Koninklijk Conservatorium van Brussel
en aan de Ecole Normale Alfred Cortot
in Parijs. Vervolgens vervolmaakte hij
zich bij o.a. Dennis Russel Davies, Mariss
Jansons en Pierre Boulez. Sinds 2009
is hij muziekdirecteur van het ensemble
United Instruments of Lucilin, en sinds
2012 van het Orchestre de Chambre
du Luxembourg. In 2011 was Reiland
assistent-dirigent van het Orchestra of
the Age of Enlightenment. Toen werkte
hij samen met dirigenten als Simon
Rattle, Sir Mark Elder, Vladimir Jurowski
en Sir Roger Norrington. Dit seizoen
leidde hij gerenommeerde ensembles
als het Münchner Rundfunkorchester,
het Orchestre de l’Opéra de SaintEtienne, het Orchestre National de
Lorraine, het Orchestre Symphonique de
Bâle en het Orchestre de Chambre du
Luxembourg.
FR David Reiland est né en Belgique.
Il a étudié la direction d’orchestre
et la composition au Mozarteum de
Salzbourg, au Conservatoire Royal de
Bruxelles ainsi qu’à l’Ecole Normale
Alfred Cortot de Paris, avant de recevoir
les enseignements de Dennis Russel
Davies, Mariss Jansons et Pierre Boulez
entre autres. Il est directeur musical
de l’ensemble United Instruments of
Lucilin depuis 2009 et de l’Orchestre
de Chambre du Luxembourg depuis
2012. En 2011, il devient chef-assistant
du prestigieux Orchestra of the
Age of Enlightenment, une position
l’amenant à collaborer avec des chefs
tels Sir Simon Rattle, Sir Mark Elder,
Vladimir Jurowski et Roger Norrington.
Cette saison, on a pu le découvrir à la
tête d’ensembles de renom comme
le Münchner Rundfunkorchester,
l’Orchestre de l’Opéra de Saint-Etienne,
l’Orchestre National de Lorraine,
l’Orchestre Symphonique de Bâle ou
encore l’Orchestre de Chambre du
Luxembourg.
Marc Sabbah
altviool · alto
FR Marc Sabbah is solo-altviolist,
kamermuzikant en componist. Sinds
2012 is hij de mede-aanvoerder van
de altviolensectie in het Nationaal
Orkest van België. En Brussels
Philharmonic nodigt hem geregeld
uit om de altviolen aan te voeren.
Recent won hij de 1st Grand Prize op
de Manhattan International Music
Competition in Carnegie Hall. En nog
dit jaar won hij de Rising Stars Grand
Prix music competition, waardoor hij
als solist optrad in de Philharmonie
van Berlijn. Met het Symfonieorkest De
Philharmonie bracht Sabbah een tijdje
terug het altvioolconcerto van William
Walton in Amsterdam en Utrecht. De
altviolist treedt vooral op in Nederland
en België, maar speelt ook in onder
meer de VS, Rusland en Canada. Sabbah
bespeelt een Leroy F. Geiger, gemaakt in
Chicago in 1951.
FR Marc Sabbah est altiste soliste et
chambriste, mais aussi compositeur.
Depuis 2012, il occupe le poste d’altiste
solo au sein de l’Orchestre National
de Belgique et est régulièrement
invité en cette qualité par le Brussels
Philharmonic. Récemment, l’altiste
a remporté le Concours musical
international de Manhattan à Carnegie
Hall, ainsi que le Concours Rising
Stars à la Philharmonie de Berlin.
Avec l’orchestre symphonique De
Philharmonie, Sabbah a redonné vie au
concerto pour alto de William Walton
à Amsterdam et Utrecht. Il se produit
principalement aux Pays-Bas et en
Belgique, mais donne également des
concerts aux États-Unis, en Russie et au
Canada. Sabbah joue sur un alto Leroy F.
Geiger, construit à Chicago en 1951.
Roeland Hendrikx
klarinet · clarinette
NL Roeland Hendrikx speelde van 1998
tot 2003 in het Symfonieorkest van de
Munt. Daarna maakte hij de overstap
naar het Nationaal Orkest van België,
waar hij sindsdien solo-klarinettist
is. Daarnaast doceert Hendrikx
klarinet aan het conservatorium van
Maastricht en is hij gastdocent aan het
Lemmensinstituut te Leuven. Verder
geeft hij masterclasses in Japan en in de
VS (onder meer Manhattan School of
Music New York, Long Beach University
LA, DePaul University Chicago,
Oklahoma University). Hendrikx treedt
ook op in kamermuziekverband, en
bracht het rijke kamermuziekrepertoire
voor klarinet met gerenommeerde
internationale strijkkwartetten en
musici. Hendrikx hecht veel belang
aan de promotie van Vlaamse muziek.
In 2001 won hij de Jeanne & Willem
Pelemansprijs voor zijn inspanningen
voor de verspreiding van muziek van
eigen bodem.
FR Membre de l’Orchestre symphonique
de la Monnaie entre 1998 et 2009,
Roeland Hendrikx a ensuite intégré
l’Orchestre National de Belgique,
dont il occupe depuis lors la place
de clarinettiste soliste. À côté de ses
activités artistiques, il enseigne au
conservatoire de Maastricht, ainsi qu’au
Lemmensinstituut à Louvain, en tant
que professeur invité. Il donne aussi des
master class au Japon et aux États-Unis
(entre autres à la Manhattan School
of Music New York, à la Long Beach
University LA, à la DePaul University
Chicago, à l’Oklahoma University).
Tout aussi à l’aise dans le domaine
de la musique de chambre, Hendrikx
interprète un riche répertoire pour
clarinette, aux côtés de quatuors et
musiciens de renommée internationale.
Sensible à la promotion de la musique
flamande, il a été distingué en 2001
du prix Jeanne & Willem Pelemans,
récompensant son implication dans la
transmission du patrimoine musicale de
sa région.
Olsi Leka
cello · violoncelle
NL Olsi Leka is solist cello en
lessenaaraanvoerder bij het Nationaal
orkest van België, waar hij op 24-jarige
leeftijd zijn debuut maakte. Als lesgever
is hij verbonden aan de conservatoria
van Antwerpen en Brussel, waar hij cello
doceert. Verder verzorgt Leka talrijke
stages en masterclasses in België en
in het buitenland. De cellist is lid van
het strijkersensemble Metamorphoses.
Leka won in zijn carrière verschillende
prijzen, waaronder de eerste prijs
van de wedstrijd Jeunes Virtuoses
(Albanië), de eerste prijs op de Lions
Club International Competition (België)
en de tweede prijs op de International
Interpretation Competition (Cyprus).
Olsi Leka wordt regelmatig uitgenodigd
in binnen- en buitenland om op te
treden als solist of met een kamerorkest.
FR Olsi Leka est violoncelle soliste et
chef de pupitre au sein de l’Orchestre
National de Belgique, où il a fait ses
débuts à l’âge de 24 ans. Professeur, il
est attaché aux conservatoires d’Anvers
et de Bruxelles, où il enseigne le
violoncelle, et dirige des master class
aussi bien en Belgique qu’à l’étranger.
Il est membre de l’ensemble à cordes
Metamorphoses. Tout au long de sa
carrière, il a remporté plusieurs prix,
dont le premier prix au concours
Jeunes Virtuoses en Albanie, ainsi qu’au
Concours international du Lions Club
en Belgique, et le deuxième prix au
Concours international d’interprétation
à Chypre. Olsi Leka est régulièrement
invité à se produire comme soliste ou
chambriste en Belgique et à l’étranger.
Nationaal Orkest
van België ·
Orchestre
National de
Belgique
NL Het NOB werd opgericht in 1936. Het
orkest is de geprivilegieerde partner van
BOZAR. Het staat onder de muzikale
leiding van Andrey Boreyko en treedt
op met solisten van wereldformaat
als Vadim Repin, Gidon Kremer, Boris
Berezovsky en Roberto Villazón, alsook
met jong talent. Elk jaar werkt het
NOB nauw samen met de Koningin
Elisabethwedstrijd. Verder investeert
het orkest in de toekomstige generatie
luisteraars en deinst het niet terug voor
vernieuwende projecten (bijvoorbeeld
concerten op het elektrofestival
Tomorrowland en met pop-rock-artiest
Ozark Henry). In 2015-16 treedt het
NOB op met solisten als Jodie Devos,
Thomas Hampson, Vilde Frang, Fazil Say,
Julia Fischer, Nikolaï Lugansky en Sabine
Meyer. Tot de bekroonde discografie,
op het label Fuga Libera, behoren o.m.
6 opnames onder leiding van voormalig
chef-dirigent Walter Weller.
FR Fondé en 1936, l’Orchestre National
de Belgique (ONB) est un partenaire
privilégié de BOZAR. Sous la direction
musicale d’Andrey Boreyko, l’orchestre
se produit aux côtés de solistes de
renommée internationale tels que
Vadim Repin, Gidon Kremer, Boris
Berezovsky ou Roberto Villazón, mais
aussi avec de jeunes talents. L’orchestre
s’associe notamment au Concours
Reine Elisabeth. Il s’adresse à la jeune
génération d’auditeurs en proposant
à ces derniers des projets atypiques
tels que sa collaboration avec l’artiste
pop-rock Ozark Henry ou sa présence
au célèbre festival de musique électro
Tomorrowland. Au programme de
sa saison 2015-2016 figurent de
nombreux concerts avec des solistes
comme Jodie Devos, Thomas Hampson,
Vilde Frang, Fazil Say, Julia Fischer,
Nikolaï Lugansky ou Sabine Meyer. Sa
discographie, parue essentiellement
sur le label Fuga Libera, jouit d’une
reconnaissance internationale, à l’instar
des six enregistrements réalisés sous
la direction de l’ancien chef de l’ONB,
Walter Weller.
Auteur
Document
Catégorie
Uncategorized
Affichages
0
Taille du fichier
1 304 KB
Étiquettes
1/--Pages
signaler